ویرایش Opacity با ماسک های لایه


روی صفحه، رنگ پیکسل ها ترکیبی از مقادیر قرمز، سبز و آبی است. مقدار چهارم، Opacity، نحوه ترکیب پیکسل‌ها با پیکسل‌هایی که روی آن‌ها قرار گرفته‌اند را کنترل می‌کند.

در برنامه‌های ویرایش تصویر مانند فتوشاپ، تغییر شفافیت یک لایه آسان است اما همیشه دقیق نیست.

تنظیم یک لایه روی 50 درصد کدورت، همه پیکسل‌های آن را نیمه قابل مشاهده می‌کند. اگر وضعیت به دید متغیر نیاز دارد، ماسک های لایه جواب می دهند.

یک ماسک لایه می‌تواند به پیکسل‌های جداگانه کدورت‌های متفاوتی بدهد. ماسک لایه مانند نوری است که روی یک لایه می‌تابد.

هنگامی که نور روشن یا سفید است، تصویر قابل مشاهده است. وقتی نور خاموش یا سیاه است، لایه قابل مشاهده نیست.

استفاده از یک لایه ماسک روی عکس، بخش‌های خاصی را پنهان می‌کند. فتوشاپ از یک شبکه برای نمایش “هیچ” (یعنی مناطق کاملا شفاف) استفاده می کند. برخلاف نواحی اصلاح شده توسط ابزار پاک کن، نواحی پنهان شده با ماسک های لایه را می توان حتی پس از بسته شدن فایل بازیابی کرد.

 

سایه‌های خاکستری میانگین کدورت متغیر

Opacity همیشه روشن یا خاموش نیست. استفاده از سایه‌های خاکستری به پیکسل‌ها اجازه می‌دهد تا جزئی مات شوند. هر چه ناحیه ای از ماسک روشن تر باشد، مات تر خواهد بود. به عنوان مثال، یک ماسک 80٪ سفید 80٪ قابل مشاهده است، در حالی که یک ماسک سفید 20٪ 20٪ قابل مشاهده است.

یک ماسک با گرادیان تیره به روشن بالا را پنهان می کند و قسمتی از مرکز و بیشتر قسمت پایین را نشان می دهد. مناطق خاکستری در ماسک پیکسل ها را آشکار یا پنهان می کنند، اما پیکسل های لایه را تغییر ندهید.

 

مثال‌های مستقیم

تصویر بالا نشان می دهد که چگونه می توان از ماسک های لایه برای تغییر چهره استفاده کرد.

  1. تصویر اصلی یک سر برش خورده را روی پس‌زمینه بژ تنظیم می‌کند.
  2. قرار دادن چهره شادتر در بالای سر کارساز نیست. نور کمی خاموش است
  3. یک برس لبه نرم روی ماسک صورت و سر را با هم ترکیب می کند.

دوباره، یک مزیت عمده در اینجا، توانایی تصحیح اشتباهات است. ماسک های لایه را می توان هر چند وقت یکبار که لازم است ویرایش کرد. این مزیت در فرآیند بیشتر مشهود است تا در نتیجه.

لبه های یک لایه از نظر ویرایش با مرکز تفاوتی ندارند.

بافت شبکه مانند جالب است، اما خواندن متن را سخت می کند. با تیره کردن یک ماسک روی لایه بافت، متن خوانا می شود. بافت استحکام خود را از دست می دهد و خوانایی متن را بهبود می بخشد.

 

محدوده ای از انتقال

ماسک‌های لایه خود را به دو نوع انتقال می‌دهند: لبه‌های سخت و ترکیب‌های تدریجی. ترکیب‌های تدریجی در یک ناحیه مشخص محو می‌شوند و به راحتی با ابزار گرادیان اعمال می‌شوند. انتقال های لبه سخت با “درزهای” طبیعی در یک تصویر بهترین کار را دارند.

در بالا، دو تصویر با یک ترکیب تدریجی و درزهای طبیعی ترکیب شده‌اند. جایی که تضاد واضحی در یک تصویر وجود دارد، این یک درز است. درزها شامل لبه های اجسام، کناره های حروف و اعداد و تغییرات ناگهانی در عمق میدان است. درزهای طبیعی معمولاً از نظر بصری رضایت‌بخش‌ترین مکان‌ها برای ترکیب تصاویر هستند، اما تشخیص آنها نیاز به تمرین دارد.

با کمی تخیل، می‌توانیم از درزهای طبیعی در فریم عینک در تصویر بالا استفاده کنیم تا تصویر آسمان را به روش‌های مختلف نشان دهیم. آیا آسمان پشت عینک، داخل لنز، بین فریم یا جای دیگری است؟ پاسخ به خلاقیت هنرمند بستگی دارد.

این اثر نباید همه یا هیچ باشد. با رنگ آمیزی با سایه های خاکستری (یا با استفاده از تصویر → تنظیمات → منحنی ها یا تصویر → تنظیمات → سطوح)، شیشه ها می توانند ابرها را منعکس کنند، نه اینکه به دریچه هایی به آسمان تبدیل شوند. گاهی اوقات این نیاز به کنترل دقیق تری دارد—یا دید بهتری از ظاهر ماسک.

 

چگونه می‌توانیم ببینیم چه خبر است

برای دیدن ماسک به‌عنوان یک تصویر در مقیاس خاکستری، روی نماد آن در پالت لایه‌ها، روی گزینه (Mac) یا Alt-کلیک (ویندوز) کلیک کنید. برای بازگشت به نمای “عادی” روی نماد لایه کلیک کنید. یکی از مزایای Option- یا Alt-click روی ماسک این است که به شما امکان چسباندن می دهد.

تغییر بین لایه و ماسک آن یک کلیک ساده است و دلایل انجام این کار دوگانه است. اول، دقیقاً نشان می دهد که چه چیزی در حال وقوع است و گاهی اوقات اشتباهات را نشان می دهد. ثانیاً، کاربران را قادر می‌سازد تا نقشه‌های بیتی را در ماسک جای‌گذاری کنند.

هر تصویری که می تواند کپی شود – یک لایه، بخشی از یک عکس یا یک تصویر – می تواند در ماسک جایگذاری شود. ماسک بالا با کپی کردن یک شکل جامد، Option/Alt-کلیک کردن روی نماد ماسک و چسباندن ایجاد شد. از اینجا، ماسک را می توان با هر ابزار نقاشی ویرایش کرد.

 

ویرایش ماسک، نه لایه

مشاهده لایه ضروری نیست، اما به راحتی می توان فراموش کرد که فتوشاپ در کدام حالت است. کلید مجموعه ای از براکت ها در اطراف نماد مناسب است.

یک لایه با ماسک دارای دو نماد در پالت لایه ها است. هنگامی که براکت ها اطراف نماد سمت چپ را احاطه کرده اند، فتوشاپ در حال ویرایش پیکسل های لایه است. هنگامی که براکت ها اطراف نماد سمت راست را احاطه کرده اند، فتوشاپ در حال ویرایش ماسک لایه است. تفاوت ظریف اما مهم است. هنگام نقاشی یک ماسک، حتما ابتدا روی ماسک کلیک کنید.

 

میانبرها

هنگام ویرایش یک ماسک، چند میانبر صفحه کلید مفید خواهد بود. حرف “D” (مک یا ویندوز) را تایپ کنید تا رنگ های کاری را به حالت پیش فرض (سیاه و سفید) تنظیم کنید. تایپ کردن “X” رنگ های پس زمینه و پیش زمینه را تغییر می دهد. این بین کاهش شفافیت (سیاه) و بازیابی آن (سفید) تغییر می کند.

میانبر صفحه کلید “X” جابجایی بین این دو را بسیار آسان می کند و ماسک های لایه حذف و بازیابی کدورت را مفید می کنند.

 

نتیجه گیری

ماسک‌های لایه ابزاری انعطاف‌پذیر برای ایجاد تصاویر پیچیده، دکمه‌ها، گرافیک‌ها، نمادها و آرم‌ها هستند. هر تصویری که عناصر را با هم ترکیب کند از لایه‌ها سود می‌برد و طراحان از توانایی ویرایش در حین کار بهره‌مند می‌شوند.

نوشته شده به طور انحصاری برای Webdesigner Depot توسط Ben Gremillion. بن یک نویسنده و طراح آزاد است که مشکلات ارتباطی را با طراحی بهتر حل می کند.

از چه تکنیک هایی برای کنترل شفافیت در لایه فتوشاپ استفاده می کنید؟ ایده های خود را در نظرات زیر به اشتراک بگذارید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.