آیا میلتون گلسر در مورد تخریب طراحی کامپیوترها درست می گفت؟


در یک مقاله قبلی، در مورد طراحی نوشتم قبل از رایج شدن کامپیوترها در صنعت طراحی. نگاهی سرگرم‌کننده به روزگار مواد شیمیایی سمی و ابزارهای برش تیزی چاقوی جراحی.

تعداد اشتراک‌گذاری‌ها و توییت‌های رسانه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که مردم یا نسبت به آن روزهای نه چندان دور نوستالژیک هستند، یا مجذوب فرآیند طراحی غیرالکتریکی شده‌اند. با این حال، کامپیوتر ما را به کجا رسانده است؟ آیا این تکه ای از بهشت ​​است یا بایت می شود؟

من شاگرد برخی از طراحان باورنکردنی بودم، اما میلتون گلیزر، که مسلماً دوره اش را هرگز تمام نکردم، هنوز در ذهن من برجسته است. او طرفدار کامپیوتر برای طراحی نبود و در حالی که ما طراحان جوانی که از کامپیوترهایی با فتوشاپ 1.5 استفاده می‌کردیم (2.0 دارای لایه‌ها بود!) با بیزاری او از کامپیوترها گیج شده بودیم، به این دلیل که برای تولید طراحی سریع‌تر و ارزان‌تر هستند، او محکم ایستاد. این باعث شد که ما شک کنیم که تدریس او منسوخ شده است. امیدوارم میلتون من را به خاطر این جمله ببخشد که جوان و احمق بودم.

سال‌ها بعد داشتم یک بلاگ را می‌خواندم که در آن یک طراح از گلسر انتقاد می‌کرد که چیزی در مورد طراحی کامپیوتر به عنوان مایکروویو به معنای آشپزی لذیذ است. آه-ها! آن موقع بود که به من برخورد کرد. میلتون که بیشتر در مورد بیزاری خود از کامپیوتر زمزمه می کرد، واقعاً آینده طراحی را دید. او فقط آن را به گونه ای بیان نکرد که منطقی باشد. یک نقل قول با اخلاق یا هایکو خوب بود!

 

بزرگترین تغییر

متاسفانه برای مقایسه گلسر، افراد زیادی هستند که واقعاً معتقدند یک غذای لذیذ را می‌توان در مایکروویو تنها در چهار دقیقه پخت. همچنین کسانی هستند که معتقدند داشتن Adobe CC به اندازه یک دیپلم از دانشکده طراحی خوب است. گلیزر چگونه آن را به این زودی دید که فناوری بسیار جوان بود؟ آیا این دانش آموزان بودند که در کلاسش از کنار او گذشتند؟ هر دانش آموزی باید یک نمونه کار به او نشان می داد تا در کلاسش پذیرفته شود. وقتی کلاس شروع شد، واضح بود که او واقعاً در حال انتخاب یک فصل از دنیای واقعی: مدرسه هنر است.

من حدس می‌زنم که او فقط می‌دانست که کامپیوتر، به‌عنوان یک ابزار، چه معنایی برای طراحی دارد. این یک عصای زیر بغل بود برای کسانی که نمی‌توانستند با این بسته همراهی کنند. در حالی که فدائیان لئوناردو در حال تمرین کشیدن دایره های کامل با دست آزاد هستند، دیگرانی هستند که با یک کلیک یک دایره عالی ایجاد می کنند. آیا یک نفر منسوخ شده است؟ آیا شخص دیگری از فناوری به نفع خود استفاده می کند؟ آیا یک نفر درست است و دیگری اشتباه؟

نمی توان انکار کرد که وضعیت فعلی فناوری شخصی ابزارهای طراحی را به دست عموم آورده است. از بازی‌ها و پازل‌های طراحی پیش‌دبستانی گرفته تا کارکردهایی که بزرگسالان برای تهیه اعلامیه‌های تولد و آگهی‌های فروش گاراژ استفاده می‌کنند، همه دیده‌اند که طراحی آسان است و ما دستمزد بیش‌ازحدی دریافت می‌کنیم.

Computer Monster

کسانی هستند که کارکردهای نرم افزار را مطالعه می کنند، تئوری رنگ ها، تایپوگرافی، تاریخ طراحی و کلاس های دیگری را که به دانشجویان هنر تحمیل می شود، مطالعه می کنند تا ایده های از پیش طراحی شده را از سر تقریباً خالی از بین ببرند تا بتوانند دروس خلاقیت را جذب کنند. و امکانات طراحی را بررسی می کنند و هنوز هم خود را “طراح” می دانند.

 

بزرگترین سود

من همیشه برای زوایای راست چشم بدی داشتم. من نمی‌توانم چیزی را در مرکز قرار دهم و استفاده از یکی از آن خط‌کش‌های آبی شفاف با پیکا به اینچ و همه چیز در این بین، هرگز برای من کارساز نبود. هر چیزی که به‌عنوان صفحه‌آرایی استفاده می‌شد که روی آن یک شبکه چاپ شده بود (که بیشتر تخته‌ها بودند)، تنها شانس من برای زنده ماندن در آن چند سال قبل از تبدیل شدن کامپیوتر به چشمان من و دست دادن من بود. من مواد شیمیایی را مقصر می دانم.

عملکردهای طرح‌بندی برنامه‌های طراحی، انتشار یک نشریه کامل را آسان کرده است. همانطور که برای یک نشریه بزرگ کار می‌کردم و عصر کامپیوتر ما را فراگرفت، دیدم که نه تنها زمان تولید را در کمتر از نیمی از زمان کاهش می‌دهد، بلکه صرفه‌جویی در هزینه تولید بیش از نیمی از هزینه‌های قبلی بود.

کامپیوتر شخصی، جدای از اینکه عصر دیجیتال مقصر کشتار چاپ است، رونق مالی را برای جهان به ارمغان آورد. هر چند از سایت‌های مناقصه و جمع‌سپاری شکایت می‌کنیم، آنها به طراحان در سرتاسر جهان این فرصت را دادند تا برای کاری که در منطقه آنها موجود نیست، رقابت کنند.

این به کسب و کارهای کوچک ابزاری برای موفقیت در سطح جهانی از طریق اینترنت داد. ناگهان جهان مشتری احتمالی شد.

از طریق نرم افزار، نیمی از کارهای اداری که مالکان انحصاری را درگیر می کرد، اکنون خودکار شده است.

میلیونرهای بیشتری از مشاغل مبتنی بر اینترنت/رایانه ظهور می‌کنند.

کامپیوترها برای شوخی کردن با همکاران و نابود کردن زندگی دشمنان شما عالی هستند.

با تعداد رایانه‌های رومیزی، لپ‌تاپ، تبلت و دستگاه‌های تلفن همراه، دنیا به هم متصل شده است. ما اخبار واقعی را دریافت می کنیم که با دوربین های تلفن همراه گرفته شده است، با مردم کشورهای مختلف و فرهنگ های مختلف در فیس بوک، اسکایپ و سایت های عروس خارجی ملاقات می کنیم. هر روز دنیا کمی کوچکتر می شود در حالی که ما بیشتر و بیشتر درباره یکدیگر می آموزیم. این یک چیز مثبت است!

 

فرصت ها فراوان است

آیا باید در مورد بازار برنامه ها صحبت کنیم؟ این فقط در مورد کدنویسی نیست، بلکه در مورد خلاقیت نیز هست. ایده، نیاز و تحقق همیشه با حل خلاقانه مسئله هدایت می شود.

سایر پروژه های خلاقانه را می توان از طریق اینترنت تولید کرد و همچنین به فروش رساند. گزینه‌های افراد برای اینکه رئیس خود باشند، مسیرهای مراقبت از خود را کنترل کنند و آینده خود را هدایت کنند، برای خلاقانی که می‌توانند به پروژه‌های تجاری و خودآغازی فکر کنند، چیز خوبی است.

 

بازپس گیری طراحی

همه می توانند چکش را بردارند اما این باعث نمی شود که نجار شوند. به عنوان متفکران خلاق، ما باید به کامپیوتر به عنوان یک ابزار تسلط داشته باشیم و روش های متفاوت و بهتری را برای طراحی با آن ها به کار ببریم. خواه اسکن اشیاء برای بافت یا عناصر طراحی، نوع رندر دستی برای یک لوگو، یا زیر پا گذاشتن قوانین هنگام طراحی یک وب سایت.

کسانی که ابزار را فقط برای مصارف مکانیکی می‌دانند، هرگز با کسانی که فکر طراحی خلاقانه را می‌دانند، نخواهند بود و می‌توانند هنرمندانه آن را از طریق چنین ماشین سرد و بی‌جانی به کار ببرند.

البته طراحی باید به خودی خود تکامل یابد. ابزارها تغییر خواهند کرد، اما این خلاقیت است که همیشه پایه و اساس طراحی خواهد بود. برای مدتی این فیلترهای فتوشاپ بودند که WOW را ایجاد کردند! در طراحی، اما این کسانی بودند که بر فیلترها تسلط داشتند و از آنها به روش های مختلف استفاده کردند که واقعاً نوار بالایی را برای چنین عناصر طراحی تعیین کردند. نکات و ترفندهای فتوشاپ و ایلاستریتور همچنان کسانی را که آنها را یاد می گیرند شگفت زده می کند و این بخشی از تکامل طراحی است. در پایان، با این حال، ما کمتر نیاز داریم تا در مورد نحوه کارکرد نرم افزار و بیشتر در مورد نحوه کار طراحی بیاموزیم!

 

آیا میلتون گلیزر در مورد تخریب طراحی کامپیوترها درست می گفت؟ آیا رایانه به صنعت کمک کرده یا به آن آسیب رسانده است؟ نظرات خود را در نظرات با ما در میان بگذارید.

تصاویر ©تصاویر سهام GL

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.